توصیف

صائب تبریزی متفرقات شماره ۲۴۰ - گه تبسم از لبش، گاهی سخن گل می کند صائب تبریزی متفرقات شماره ۲۷۵ - زمین خشک، گلزار از می گلفام می گردد صائب تبریزی متفرقات شماره ۴۷۸ - آه کان سرو گل اندام ز رعنایی ها صائب تبریزی متفرقات شماره ۵۸۹ - صبر مرا حواله به سیماب می کنی صائب تبریزی متفرقات شماره ۶۰۵ - برد تا رنگ حیا را باده از رخسار او صائب تبریزی متفرقات شماره ۶۷۶ - برد تا رنگ حیا را باده از رخسار او صائب تبریزی متفرقات شماره ۶۸۴ - یکی هزار شد از خط سبز، شهرت او صائب تبریزی مطالع شماره ۴۲ - عشق می پاشد ز یکدیگر دل غم پیشه را صائب تبریزی مطالع شماره ۵۹ - کند هر جا پریشان باد زلف مشکبارش را صائب تبریزی مطالع شماره ۷۷ - ز لعلش پر می گلرنگ شد پیمانه دلها صائب تبریزی مطالع شماره ۱۰۳ - شانه با صد دست از بست و گشادش درهم است صائب تبریزی مطالع شماره ۱۳۱ - بس که با سنگ ز سختی دل من یکرنگ است صائب تبریزی مطالع شماره ۱۶۷ - خال است این که بر لب او چشم دوخته است؟ صائب تبریزی مطالع شماره ۲۲۶ - به ظاهر چین در ابرو گرچه آن نازآفرین دارد صائب تبریزی مطالع شماره ۲۵۲ - با خوی سرکش او آتش سخن پذیرست صائب تبریزی مطالع شماره ۳۱۵ - غلیان ز دودمان وجود آشکار شد صائب تبریزی مطالع شماره ۳۶۸ - صنوبر قامتی کز خاک می روید گرفتارش صائب تبریزی مطالع شماره ۳۷۱ - دل خونین چنان آمیخت با فولاد پیکانش صائب تبریزی مطالع شماره ۳۹۸ - به طوق غبغب سیمین او نظر واکن صائب تبریزی مطالع شماره ۳۹۹ - عرق به چهره اش از تاب می نشسته ببین