غزل ۱۸۴۸ - ز نوبهار جهان زینت تمام گرفت
غزل ۲۱۲۲ - روشنگر آیینه دلها دم صبح است
غزل ۲۱۴۲ - لعل تو ز روشن گهری جان جهان است
غزل ۲۱۵۵ - کیفیت می با لب شکرشکن توست
غزل ۲۳۰۱ - مهره مارست مهر، مار گزیده است صبح
غزل ۲۳۵۰ - تا گلستان را نهال قامتش آباد کرد
غزل ۲۴۵۴ - حسرت از منقار خون آلود بلبل می چکد
غزل ۲۵۶۴ - گر چنین نشو و نما آن نخل موزون می کند
غزل ۲۸۴۸ - دل من بیقرار از شعله آواز می گردد
غزل ۳۰۲۰ - قدح لبریز چون شد از شراب ناب می لرزد
غزل ۳۲۸۷ - کوه در بادیه شوق کمر می بندد
غزل ۳۲۸۸ - غنچه باغ حیا سر به گریبان خندد
غزل ۳۳۱۶ - هر که چون زانوی خود آینه داری دارد
غزل ۳۵۴۱ - دست تاک از اثر نشأه صهباست بلند
غزل ۳۹۹۲ - مرا به میکده هر کس که راه بنماید
غزل ۴۱۶۳ - ابر بهار سینه به گلزار می زند
غزل ۴۴۵۱ - فارغ بود از افسر زرین سر خورشید
غزل ۴۹۵۳ - به سرخی می زند چون مشک خط عنبرافشانش
غزل ۴۹۶۵ - چه نسبت بانسیم مصر دارد شوخی بویش؟
غزل ۵۱۲۰ - در عروج نشأه می می کند طوفان سماع