توصیف

گوهرهایی که با این برچسب نشانه‌گذاری شده‌اند.

ازرقی هروی قصاید شماره ۱۰ - ابر سیمابی اگر سیماب ریزد بر کمر ازرقی هروی قصاید شماره ۱۶ - بار دیگر بر ستاک گلبن بی برگ و بار ازرقی هروی قصاید شماره ۴۵ - سوسن و سنبل نمود از زلف و عارض یار من ازرقی هروی قصاید شماره ۴۶ - گویی که ماه و مشتری از جرم آسمان ازرقی هروی قصاید شماره ۵۱ - در سپهر دولت آمد کامجوی و کامران ازرقی هروی قصاید شماره ۵۶ - بگداخت آبگینۀ شامی در آبدان ازرقی هروی قصاید شماره ۶۶ - پریرخی که ز شرمش نهان شدست پری ازرقی هروی رباعیات شماره ۲۴ - ای گشته پراکنده سپاه و حشمت ازرقی هروی رباعیات شماره ۵۲ - چون بر کشی آن بلارک گوهردار امیر معزی قصاید شماره ۵ - آفتاب اندر شرف شد بر جهان فرمانروا امیر معزی قصاید شماره ۱۰ - برآمد ساج‌گون ابری ز روی ساج‌گون دریا امیر معزی قصاید شماره ۱۴ - باغ شد از ابر پر ز لؤلؤ لالا امیر معزی قصاید شماره ۳۴ - ای زمین را رای تو چون آسمان را آفتاب امیر معزی قصاید شماره ۳۵ - ای زلف و عارض تو به هم ابر و آفتاب امیر معزی قصاید شماره ۵۸ - خداوندی که تاج دین و دنیاست امیر معزی قصاید شماره ۶۸ - چه گوهرست که کانش خُم دَهاقین است امیر معزی قصاید شماره ۷۱ - صنم من پسری لاله رخ و سیمبرست امیر معزی قصاید شماره ۱۱۷ - بهاری ‌کز دو رخسارش همی شمس و قمر خیزد امیر معزی قصاید شماره ۱۲۳ - این شوخ سواران‌ که دل خلق ستانند امیر معزی قصاید شماره ۱۲۴ - بتان چین و ختن سروران درگاهند