حکایت ۲۵ - ابلهی را دیدم سَمین، خِلعتی ثَمین در بر و مَرْکَبی تازی در زیر
حکایت ۱ - یکی را از دوستان گفتم: امتناع سخن گفتنم به علّتِ آن اختیار آمده است
حکایت ۸ - پیرمرد‌ی را گفتند: چرا زن نکنی
بخش ۲ - ترسیدن شیر از بانگ شنزبه
بخش ۱۹ - کلیله گفت: این مثل بدان آوردم تا بدانی که این محنت تو بخود کشیدی و از نتایج عاقبت آن غافل بودی. دمنه گفت: چنین است و این کار من کردم. اکنون تدبیر خلاص
بخش ۲۳ - کلیله گفت: اگر گاو را هلاک توانی کرد چنانکه رنج آن بشیر بازنگردد وجهی دارد و در احکام خرد تاویلی یافته شود، و اگر بی ازانچه مضرتی بدو پیوندد دست ندهد
بخش ۳۲ - حکایت گرگ و زاغ و شغال
بخش ۳۴ - حکایت طیطوها
بخش ۳۵ - حکایت باخه و دو بط
بخش ۵ - یکی از حاضران گفت: آنچه دمنه می‌گوید از وجه تعظیم ملک نیست، اما می‌خواهد که بدین کلمات بلا از خود دفع کند. دمنه گفت: کیست بنصیحت من از نفس من سزاوارتر
بخش ۴ - حکایت مرغان که می‌خواستند بوم را امیر خود کنند
بخش ۵ - گفت: بوزنگان را عادت است که چون بزیارت دوستی روند و خواهند که روز برایشان بخرمی گذرد و دست غم بدامن انس ایشان نرسد دل با خود نبرند. که آن مجمع رنج و م
بخش ۱۶ - ملک گفت:می خواهی تا مارا ملک تلقین کنی و کفایت مموه ومزور خود بر مردمان عرض دهی؟ گفت: سه تن بر خود گمان مهارت دارند و هنوز در مقام جهالت باشند: مطربی
شماره ۷ - حکایتیست مرا از که از کسی که بود او
۳۴- ابوعبداللّه احمدبن یحیی بن الجّلاء، رضی اللّه عنه
بابُ ادابهم فی السّؤالِ وترکه
شمارهٔ ۵۳ - دیدار گرگ
تضمین قطعهٔ سعدی
حکایت در معنی: الناس علی سلوک ملوکهم
شماره ۱۸۶ - خرد دانست آن که جرم خویش را بیچاره شد
دسترسی سریع
صفحات برجسته
گشت و گذار
با گوهرین
۱۳۹۵ - ۱۴۰۵
