شماره ۴۱ - بر آن صحیفة سیمین مسای مشک مقیم
شماره ۱۰۸ - اقبال بر اندت که حکمت خوانی
شماره ۴ - ای جهانداری که هستی پادشاهی را سزا
شماره ۳۳ - اگر نشاط کند دهر واجب است و صواب
شماره ۳۸ - ای به عدل تو جهان یافته از جور نجات
شماره ۶۰ - ای صاحب اعلی دل تو عالم اعلاست
شماره ۱۲۰ - اَلمِنهٔ لله که به اقبال خداوند
شماره ۱۲۳ - این شوخ سواران که دل خلق ستانند
شماره ۱۵۸ - تا ز یاقوت و زبرجد گیتی است و سیم و زر
شماره ۱۷۸ - ای رفته مدتی به سعادت سوی سفر
شماره ۲۳۳ - هست شکر بار یاقوت تو ای عیار یار
شماره ۲۴۰ - ای پرنگار گشته ز تو دور روزگار
شماره ۲۶۶ - این منم یافته مقصود و مراد دل خویش
شماره ۳۰۰ - ایا گرفته عراقین را به نوک قلم
شماره ۳۲۹ - طبع گیتی سرد گشت از باد فصل مهرگان
شماره ۳۵۹ - جهان و هرچه در اوست آشکار و نهان
شماره ۳۷۸ - بوستان شد زرد روی از وصل باد مهرگان
شماره ۱ - شادیم و کامکار که شادست و کامکار
شماره ۱۴ - شاها قیاس بخت خود از آفتاب گیر
شماره ۵۰ - خالق همه اقبال خلایق به تو داد