غزل ۳۳۳ - نماز شام غریبان چو گریه آغازم
غزل ۳۴۵ - بی تو ای سرو روان با گل و گلشن چه کنم
بخش ۳ - نکوهیدن ناموسهای پوسیده را کی مانع ذوق ایمان و دلیل ضعف صدقاند و راهزن صد هزار ابله چنانک راهزن آن مخنث شده بودند گوسفندان و نمییارست گذشتن و پرسیدن مخنث از چوپان کی این گوسفندان تو مرا عجب گزند گفت ای مردی و در تو رگ مردی هست همه فدای تو اند و اگر مخنثی هر یکی ترا اژدرهاست مخنثی دیگر هست کی چون گوسفندان را بیند در حال از راه باز گردد نیارد پرسیدن ترسد کی اگر بپرسم گوسفندان در من افتند و مرا بگزند
قصیده
رباعی ۴۰ - ای آنکه ترا قوت هر بیشی هست
رباعی ۱۸ - با آنکه هنوز از می دوشین مستم
شماره ۵٢١ - پیشتر زین روزگاری داشتم الحق چنانک
شماره ۳۹۶ - یارب گنهم ببخش و عذرم بپذیر