رباعی ۶۱ - از رنج کشیدن آدمی حر گردد
رباعی ۶۲ - افسوس که سرمایه ز کف بیرون شد
رباعی ۶۵ - این عقل که در ره سعادت پوید
رباعی ۶۶ - این قافله عمر عجب می گذرد
رباعی ۶۷ - بر پشت من از زمانه تو میاید
رباعی ۶۸ - بر چرخ فلک هیچ کسی چیر نشد
رباعی ۶۹ - بر چشم تو عالم ارچه میآرایند
رباعی ۷۲ - تا راه قلندری نپویی نشود
رباعی ۷۴ - چون روزی و عمر بیش و کم نتوان کرد
رباعی ۷۶ - در دهر چو آواز گل تازه دهند
رباعی ۷۷ - در دهر هر آن که نیم نانی دارد
رباعی ۷۸ - دهقان قضا بسی چو ما کشت و درود
رباعی ۷۹ - روزیست خوش و هوا نه گرم است و نه سرد
رباعی ۸۰ - زان پیش که بر سرت شبیخون آرند
رباعی ۸۱ - عمرت تا کی به خودپرستی گذرد
رباعی ۸۳ - کم کن طمع از جهان و میزی خرسند
رباعی ۸۴ - گرچه غم و رنج من درازی دارد
رباعی ۸۶ - گر یک نفست ز زندگانی گذرد
رباعی ۸۷ - گویند بهشت و حورعین خواهد بود
رباعی ۸۹ - گویند هر آن کسان که با پرهیزند