زندگی

خیام رباعیات رباعی ۱۳۴ - یک چند به کودکی به استاد شدیم خیام رباعیات رباعی ۱۳۶ - از دی که گذشت هیچ ازو یاد مکن خیام رباعیات رباعی ۱۳۸ - برخیز و مخور غم جهان گذران خیام رباعیات رباعی ۱۳۹ - چون حاصل آدمی در این شورستان خیام رباعیات رباعی ۱۴۰ - رفتم که در این منزل بیداد بدن خیام رباعیات رباعی ۱۴۸ - نتوان دل شاد را به غم فرسودن خیام رباعیات رباعی ۱۵۲ - می‌خور که فلک بهر هلاک من و تو خیام رباعیات رباعی ۱۵۷ - آن مایه ز دنیا که خوری یا پوشی خیام رباعیات رباعی ۱۵۸ - از آمدن بهار و از رفتن دی خیام رباعیات رباعی ۱۶۰ - ای آنکه نتیجهٔ چهار و هفتی خیام رباعیات رباعی ۱۶۱ - ای دل تو به اسرار معما نرسی خیام رباعیات رباعی ۱۶۲ - ای دوست حقیقت شنو از من سخنی خیام رباعیات رباعی ۱۶۶ - برگیر پیاله و سبو، ای دلجوی خیام رباعیات رباعی ۱۶۷ - پیری دیدم به خانهٔ خماری خیام رباعیات رباعی ۱۷۳ - زان کوزهٔ می که نیست در وی ضرری خیام رباعیات رباعی ۱۷۵ - گر دست دهد ز مغز گندم نانی فردوسی پادشاهی دارای داراب چهارده سال بود بخش ۷ - دبیر جهاندیده را پیش خواند فردوسی پادشاهی اسکندر بخش ۴۳ - به بابل هم‌ان روز شد دردمند فردوسی پادشاهی اسکندر بخش ۴۵ - چو آمد سکندر به اسکندری فردوسی پادشاهی اردشیر بخش ۱۱ - به گفتار این نامدار اردشیر