رباعی ۹۴ - هم دانه ی امید به خرمن ماند
رباعی ۹۸ - یک نان به دو روز اگر بود حاصل مرد
رباعی ۹۹ - آن لعل در آبگینه ی ساده بیار
رباعی ۱۰۰ - از بودنی ای دوست چه داری تیمار
رباعی ۱۰۱ - افلاک که جز غم نفزایند دگر
رباعی ۱۰۲ - ای دل غم این جهان فرسوده مخور
رباعی ۱۰۳ - ایدل همه اسباب جهان خواسته گیر
رباعی ۱۰۶ - در دایره ی سپهر ناپیدا غور
رباعی ۱۱۰ - وقت سحر است خیز ای طرفه پسر
رباعی ۱۱۱ - از جمله ی رفتگان این راه دراز
رباعی ۱۱۳ - وقت سحر است خیز ای مایه ی ناز
رباعی ۱۱۶ - خیام اگر ز باده مستی خوش باش
رباعی ۱۱۸ - ایام زمانه از کسی دارد ننگ
رباعی ۱۱۹ - از جرم گل سیاه تا اوج زحل
رباعی ۱۲۰ - با سرو قدی تازهتر از خرمن گل
رباعی ۱۲۱ - ای دوست بیا تا غم فردا نخوریم
رباعی ۱۲۳ - برخیز ز خواب تا شرابی بخوریم
رباعی ۱۲۶ - تا چند اسیر عقل هر روزه شویم
رباعی ۱۲۷ - چون نیست مقام ما در این دهر مقیم
رباعی ۱۳۳ - هر یک چندی یکی برآید که منم