زندگی

مولوی رباعیات رباعی ۳۷۷ - گر شرم همی از آن و این باید داشت مولوی رباعیات رباعی ۳۹۹ - گویند که عشق عاقبت تسکین است مولوی رباعیات رباعی ۴۱۱ - مر وصل ترا هزار صاحب هوس است مولوی رباعیات رباعی ۴۳۲ - هجران خواهی طریق عشاقانست مولوی رباعیات رباعی ۴۵۵ - یکبار به مردم و مرا کس نگریست مولوی رباعیات رباعی ۴۷۵ - آن را منگر که ذوفنون آید مرد مولوی رباعیات رباعی ۴۷۶ - آن رفت که بودمی من از عشق تو شاد مولوی رباعیات رباعی ۴۹۳ - آن کس که ز چرخ نیم نانی دارد مولوی رباعیات رباعی ۵۰۳ - آنها که چو آب صافی و ساده روند مولوی رباعیات رباعی ۵۲۱ - از شربت سودای تو هر جان که مزید مولوی رباعیات رباعی ۵۵۲ - ای دل این ره به قیل و قالت ندهند مولوی رباعیات رباعی ۵۶۴ - این تنهائی هزار جان بیش ارزد مولوی رباعیات رباعی ۵۸۵ - بسیار تو را خسته روان باید شد مولوی رباعیات رباعی ۵۹۷ - بی‌عشق نشاط و طرب افزون نشود مولوی رباعیات رباعی ۶۰۱ - بی‌یاری تو دل بسوی یار نشد مولوی رباعیات رباعی ۶۰۸ - تا سر نشود یقین که سرکش نشود مولوی رباعیات رباعی ۶۴۵ - حاشا که دل از عشق جهانرا نگرد مولوی رباعیات رباعی ۷۲۱ - رو نیکی کن که دهر نیکی داند مولوی رباعیات رباعی ۷۶۰ - عشاق به یک دم دو جهان در بازند مولوی رباعیات رباعی ۷۶۲ - عشق آن خوشتر کز او بلاها خیزد