زندگی

مولوی رباعیات رباعی ۱۶۵۰ - هم آینه‌ایم و هم لقائیم همه مولوی رباعیات رباعی ۱۶۶۹ - از چهرهٔ آفتاب مهوش گردی مولوی رباعیات رباعی ۱۶۷۰ - از خلق ز راه تیزهوشی نرهی مولوی رباعیات رباعی ۱۶۹۶ - ای آنکه ز خاک تیره نطعی سازی مولوی رباعیات رباعی ۱۷۳۱ - ای دل چو به صدق از تو نیاید کاری مولوی رباعیات رباعی ۱۷۶۹ - ای آنکه تو بر فلک وطن داشته‌ای مولوی رباعیات رباعی ۱۷۷۹ - با خندهٔ بر بسته چرا خرسندی مولوی رباعیات رباعی ۱۸۰۰ - بر کار گذشته بین که حسرت نخوری مولوی رباعیات رباعی ۱۸۰۶ - بی‌جهد به عالم معانی نرسی مولوی رباعیات رباعی ۱۸۱۴ - تا درد نیابی تو به درمان نرسی مولوی رباعیات رباعی ۱۸۲۷ - جان روز چو مار است به شب چون ماهی مولوی رباعیات رباعی ۱۸۳۲ - چندان گفتی که از بیان بگذشتی مولوی رباعیات رباعی ۱۸۴۷ - خود را چو دمی ز یار محرم یابی مولوی رباعیات رباعی ۱۸۷۴ - دل گفت مرا بگو کرا می‌جوئی مولوی رباعیات رباعی ۱۸۸۸ - روزی به خرابات گذر می‌کردی مولوی رباعیات رباعی ۱۹۳۱ - گر هیچ نشانه نیست اندر وادی مولوی رباعیات رباعی ۱۹۵۱ - مائیم در این زمان زمین پیمائی مولوی رباعیات رباعی ۱۹۸۳ - هرگز به مزاج خود یکی دم نزنی مولوی رباعیات رباعی ۱۹۸۵ - هرکس کسکی دارد و هرکس یاری ابوسعید ابوالخیر ابیات پراکنده تکه ۱۶ - می هست و درم هست و بت لاله رخان هست