ستایش

گوهرهایی که با این برچسب نشانه‌گذاری شده‌اند.

امیر معزی قصاید شماره ۳۹۶ - شد خراسان به‌سان خلد برین امیر معزی قصاید شماره ۳۹۷ - در زلف تو گویی‌که فکند ای صنم چین امیر معزی قصاید شماره ۴۰۲ - آفرین‌باد آفرین بر خسرو روی زمین امیر معزی قصاید شماره ۴۰۳ - بیافرید خداوند آسمان و زمین امیر معزی قصاید شماره ۴۰۷ - ای مبارک فخر امت ای همایون مجددین امیر معزی قصاید شماره ۴۱۶ - ایا معزی برهانی این جمال ببین امیر معزی قصاید شماره ۴۱۷ - باد میمون و مبارک بر شه روی زمین امیر معزی قصاید شماره ۴۲۰ - دو چشم تو هستند فتّان و جادو امیر معزی قصاید شماره ۴۲۱ - سمنبری‌ که فسونگر شدست عبهر او امیر معزی قصاید شماره ۴۲۳ - آمد رسول عید و مه روزه نام او امیر معزی قصاید شماره ۴۲۸ - ای چرخ پیر بندهٔ تدبیر و رای تو امیر معزی قصاید شماره ۴۳۱ - گشاده‌روی و میان بسته بامدادِ پگاه امیر معزی قصاید شماره ۴۴۶ - ماه است ساقی و قدح باده مشتری امیر معزی قصاید شماره ۴۴۷ - چیست آن رخشنده و پاک و زدوده‌ گوهری امیر معزی قصاید شماره ۴۵۱ - ای جُسته جفاکاری جَسته ز وفاداری امیر معزی قصاید شماره ۴۵۲ - ایا شاهی‌که عالم را همی زیر عَلَم داری امیر معزی قصاید شماره ۴۵۸ - ایا شهریاری که صاحب قرانی امیر معزی قصاید شماره ۴۶۱ - دلم چون دهان کرد کوچک دهانی امیر معزی قصاید شماره ۴۶۶ - ای خداوندی که در روی زمین داور تویی امیر معزی ترکیبات شماره ۳ - گر چون تو به ترکستان ای بت پسرستی