ستایش

امیر معزی قصاید شماره ۳۳۲ - رای سلطان معظم خسرو خسرونشان امیر معزی قصاید شماره ۳۳۸ - مرا درست شد از آفریدگار جهان امیر معزی قصاید شماره ۳۴۳ - چو لالستان همی بینم شکفته عارض جانان امیر معزی قصاید شماره ۳۴۶ - جاودان باد دولت سلطان امیر معزی قصاید شماره ۳۴۷ - جهان پیر دیگرباره تازه گشت و جوان امیر معزی قصاید شماره ۳۴۹ - ای شکفته سنبل و شمشاد تو بر ارغوان امیر معزی قصاید شماره ۳۵۳ - پرنیان بافد همی باد صبا در بوستان امیر معزی قصاید شماره ۳۶۱ - شد ز تاثیر سپهر سرکش نامهربان امیر معزی قصاید شماره ۳۶۳ - صنع خدای و عدل وزیر خدایگان امیر معزی قصاید شماره ۳۶۴ - بت من است نگاری‌ که قامت و دل آن امیر معزی قصاید شماره ۳۶۶ - سمن‌ْبری که دلم تنگ ‌کرد هم‌چو دهان امیر معزی قصاید شماره ۳۶۸ - کیمیا دارد مگر با خویشتن باد خزان امیر معزی قصاید شماره ۳۷۲ - ای دو رخ تو پروین وی دو لب تو مرجان امیر معزی قصاید شماره ۳۷۳ - دوش رفتم به خیمهٔ جانان امیر معزی قصاید شماره ۳۷۹ - یک امشب زبهر من ای ساربان امیر معزی قصاید شماره ۳۸۶ - خدایا دور کن چشم بد از این دولت میمون امیر معزی قصاید شماره ۳۹۱ - بتی ‌که حور بهشی شود بر او مفتون امیر معزی قصاید شماره ۳۹۳ - خدای ماست خداوند آسمان و زمین امیر معزی قصاید شماره ۳۹۴ - جهان را یادگارست از سلاطین امیر معزی قصاید شماره ۳۹۵ - نگار من خط مشکین کشید بر نسرین