شعر کهن فارسی

گوهرهایی که با این برچسب نشانه‌گذاری شده‌اند.

اوحدی مراغه‌ای رباعیات رباعی ۱۵۹ - ای چرخ ز مهر زیر میغت برده مولوی رباعیات رباعی ۶۴ - کوتاه کند زمانه این دمدمه را مولوی رباعیات رباعی ۱۴۴ - آنکس که درون سینه را دل پنداشت مولوی رباعیات رباعی ۲۲۷ - با روز بجنگیم که چون روز گذشت مولوی رباعیات رباعی ۹۸۰ - چون روبه من شدی تو از شیر مترس مولوی رباعیات رباعی ۱۰۲۸ - تا بتوانی تو جامهٔ عشق مپوش مولوی رباعیات رباعی ۱۳۶۰ - ناساز از آنیم که سازی داریم مولوی رباعیات رباعی ۱۷۱۹ - ای خواجه ز هر خیال پر باد شوی فخرالدین اسعد گرگانی ویس و رامین کشته شدن شاه موبد بر دست گراز فخرالدین اسعد گرگانی ویس و رامین وفات کردن ویس عطار نیشابوری بخش دوازدهم الحکایه و التمثیل عطار نیشابوری بخش هجدهم الحکایه و التمثیل عطار نیشابوری باب هشتم: در تحریض نمودن به فنا و گم بودن در بقا شماره ۷ - گر اول کار، آتش افزون گردد عطار نیشابوری باب هشتم: در تحریض نمودن به فنا و گم بودن در بقا شماره ۳۶ - گر تو همه داری همه در آتش باش عطار نیشابوری باب بیست و یكم: در كار با حق گذاشتن و همه از او دیدن شماره ۱۶ - ای دوست ز اندوه دل ریش چه سود عطار نیشابوری باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر شماره ۳۸ - چون روی به پنجاه و به شصت آوردیم عطار نیشابوری باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر شماره ۶۲ - چون لایق گنج نیست ویرانهٔ عمر عطار نیشابوری باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر شماره ۷۶ - با این دلِ چون قیر چه خواهی کردن عطار نیشابوری باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست شماره ۴ - از آتش دل چو دود بر خواهی خاست عطار نیشابوری باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست شماره ۲۹ - بس عمر عزیز ای دل مسکین که گذشت