شماره ۱۲۱ - در گلستان این چنین خوش رستهای
شماره ۱۲۹ - دل مغرب نور ماه شاهی است
شماره ۱۴۱ - رو به آب چشم ما خوشتر شده
شماره ۱۴۶ - سرّ دور قمر ز ما بشنو
شماره ۱۴۹ - سروی است قد ما که کشیده است به بالا
شماره ۱۶۶ - ظاهر و باطن صدف می خوان
شماره ۱۷۱ - عاشقانه خوش درین دریا نشین
شماره ۲۳۴ - موج و بحر و حباب ای دانا
غزل ۵۲۵ - بوستان پژمرده گردد، از دل ناشاد من
غزل ۵۵۶ - بهار رفت و نکردیم عزم جای خوشی
غزل ۵۶۱ - گمان دارم که این درد و تحمل می کند کاری
رباعی ۱ - ای شربت شیخ و شاب در کاسهٔ ما
رباعی ۶ - گلبرگ برد باد بهاران به کجا
رباعی ۲۸ - زین سردی دی که آب و آتش یخ بست
رباعی ۴۳ - در باغم و دل شکارگاه شیراست
رباعی ۸۹ - وقت است که یاران به گلستان ریزند
رباعی ۹۰ - در سردی یخ بند که لرزد خورشید
رباعی ۱۰۹ - رخسار تو باغ را سراسیمه کند
منظومهٔ حیدر بابا
بهجت آباد خاطره سی