شماره ۳۰ - بهارچین کن ازان روی بزم خانهٔ خویش
شماره ۳۱ - فاخته گون شد هوا ز گردش خورشید
شماره ۳۵ - بودنت در خاک باشد، یافتی
شماره ۴۵ - فاخته گون شد هوا ز گردش خورشید
شماره ۵۲ - ستاخی برآمد از بر شاخ درخت عود
شماره ۵۵ - ماغ در آبگیر گشته روان
شماره ۶۴ - فاخته بر سرو شاهرود بر آورد
شماره ۶۵ - علم ابر و تندر بود کوس او
شماره ۶۶ - چون لطیف آید به گاه نوبهار
شماره ۶۹ - تازیان دوان همی آید
شماره ۸۰ - ای دریغا! که مورد زار مرا
شماره ۸۸ - خشک کلب سگ و بتفوز سگ
شماره ۹۷ - بر رخ هزار زهرهٔ ثامور برشکفت
شماره ۱۱۱ - از پی الفغده و روزی به جهد
شماره ۱۱۴ - به نوبهاران بستای ابر گریان را
شماره ۱۲۲ - به سرو ماند، گر سو لاله دار بود
شماره ۱۲۳ - گیتیت چنین آید، گردنده بدین سان هم
شماره ۱۲۵ - ازان کوز ابری باز کردار
شماره ۱۲۸ - چرا عمر کرکس دو صد سال؟ ویحک!
شماره ۱۳۶ - از مهر او ندارم بی خنده کام و لب