بخش ۳۶ - شکر ریزی عروسی خسرو و شیرین و فرستادن خسرو انگشتری را به رسم پیمان
بخش ۲۰ - عزیمت دوستان جانی سوی مجنون، و او را از دیو لاخ کوه، به افسون، در حلقهٔ مردمان در آوردن، و سایه گرفتن آواز درختان سایهدار، و چون باد سوی باغ دویدن، و آهنگ مرغان باغ کردن، و با بلبل گلبانگ زدن
شماره ۳۱ - چون بچهٔ کبوتر منقار سخت کرد
شمارهٔ ۳۵ - جشن مهرگان
شماره ۳۶ - گل دگر ره به گلستان آمد
شماره ۴۴ - اگر چه عذر بسی بود روزگار نبود
شماره ۴۸ - هر باد، که از سوی بخارا به من آید
شماره ۶۰ - به دور عدل تو در زیر چرخ مینایی
شماره ۶۶ - زیرش عطارد، آن که نخوانیش جز دبیر
شماره ۷۳ - گرد گل سرخ اندر خطی بکشیدی
شماره ۷۸ - زان می، که گر سرشکی ازان درچکد به نیل
شمارهٔ ۸۹ - مادر می
شماره ۹۳ - یخچه میبارید از ابر سیاه
شماره ۱۰۱ - ترنج بیدار اندر شده به خواب گران
شماره ۱۰۸ - زمانی برق پر خنده، زمانی رعد پر ناله
شماره ۱۱۰ - سپید برف برآمد به کوهسار سیاه
شماره ۱۱۳ - بیار آن می که پنداری روان یاقوت نابستی
شماره ۱۱۴ - جعد همچون نورد آب بباد
شماره ۱۲۷ - ای بر همه میران جهان یافته شاهی
غزل ۳ - بشکفت گل در بوستان آن غنچهٔ خندان کجا؟