غزل ۲۷ - بهار پرده بر انداخت روی نیکو را
غزل ۴۷ - رسید باد صبا تازه کرد جان مرا
غزل ۵۰ - دی خرامان در چمن ناگه گذشتی لاله گفت
غزل ۵۷ - روز عید ست به من ده می نابی چو گلاب
غزل ۷۶ - ای ابر گه گاهی بگو آن چشمهٔ خورشید را
غزل ۹۰ - درین غم که مبادا گره به تار بود
غزل ۹۷ - شاخ گل از نسیم جلوه گر است
غزل ۱۰۹ - به سرو باغ که بیند کنون که در هرباغ
غزل ۱۱۴ - در چمن جان من سرو خرامان یکی است
غزل ۱۳۰ - زلف تو سیه چرا است ؟ ما ناک
غزل ۱۳۱ - زلفت سرو پا شکسته زان است
غزل ۱۳۲ - تا باد برد بوی تو در باغ پیش سرو
غزل ۱۶۶ - برگ زیرآمد و برگ گل و گلزار برفت
غزل ۱۶۷ - برگ ریز آمد و برگ گل و گلزار برفت
غزل ۱۷۲ - هست صحرا چون کف دست و بر او لاله چو جام
غزل ۲۰۸ - تو خفته میگذری ماهروی مهد نشین
غزل ۲۱۴ - مهمی گذشت که چشمم خبر زخواب ندارد
غزل ۲۲۸ - باز بوی گل مرا دیوانه کرد
غزل ۲۳۰ - باد آمد و زان سرو خرامان خبرآورد
غزل ۲۳۱ - باد بازآمد و بوی گل وریحان آورد