تکبیت ۱۱۰۰ - من که روشن بود چشم نوبهار از دیدنم
تکبیت ۱۱۰۵ - هنوزم از دهان چون صبح بوی شیر میآمد
تکبیت ۱۱۰۶ - من آن روزی که برگ شادمانی داشتم چون گل
تکبیت ۱۱۲۶ - نظر برداشت شبنم در هوای آفتاب از گل
تکبیت ۱۱۳۸ - میکنم در کار ساحل این کهنتابوت را
تکبیت ۱۱۴۵ - ز رنگ و بوی جهان قانعم به بیبرگی
تکبیت ۱۱۶۰ - ربوده است ز من اختیار، جذبهٔ بحر
تکبیت ۱۱۶۶ - بعد ایّامی که گلها از سفر باز آمدند
تکبیت ۱۱۷۲ - گوشهای کو، که دل از فکر سفر جمع کنم
تکبیت ۱۱۷۵ - روشندلی نمانده درین باغ و بوستان
تکبیت ۱۱۸۵ - نخل صنوبرم که درین باغ دلفریب
تکبیت ۱۲۰۹ - با دست رعشهدار، چو شبنم درین چمن
تکبیت ۱۲۲۰ - نومید نیستیم ز احسان نوبهار
تکبیت ۱۲۲۴ - گرچه خاکیم پذیرای دل و جان شدهایم
تکبیت ۱۲۲۷ - نیستیم از جلوهٔ باران رحمت ناامید
تکبیت ۱۲۲۸ - ما چو سرو از راستی دامن به بار افشاندهایم
تکبیت ۱۲۶۴ - نظر به عالم بالاست ما ضعیفان را
تکبیت ۱۳۰۴ - گریزد لشکر خواب گران از قطرهٔ آبی
تکبیت ۱۳۱۴ - خوش است فصل بهاران شراب نوشیدن
تکبیت ۱۳۲۰ - جهان بهشت شد از نوبهار، باده بیار