شماره ۳۲ - چندان که تو این بحر گهر خواهی دید
شماره ۴۴ - میپرسیدی که چیست این نقش مجاز
شماره ۴۵ - آن سیل که از قوّت خود جوشان بود
شماره ۶۰ - گر باخبرست مرد و گر بیخبرست
شماره ۷۵ - آن مرغ عجب در آشیان کی گنجد
شماره ۸۲ - چون چهرهٔ خورشید وَشَش روشن تافت
شماره ۲۸ - بنشستهای و بسی سفر داری تو
شماره ۱۲ - چون پنداری در بُنهٔ ما افتاد
شماره ۳۴ - گر دیدهوری جمله نکو باید دید
شماره ۲۵ - بس خون که دلم اول این کار بریخت
شماره ۳۵ - لاله ز رخی چو ماه میبینم من
شماره ۴۰ - هر سبزه و گل که از زمین بیرون رُست
شماره ۴۱ - بر فرق تو هر حادثه تیغی دگرست
شماره ۴ - پیمانهٔ خاک گشت آن چشمهٔ نوش
شماره ۵ - دردا که گلم میان گلزار بریخت
شماره ۲۰ - برخیز که ابر خاک را میشوید
شماره ۳۸ - از گریهٔ زار ابر، گل تازه و پاک
شماره ۴۲ - رفتی تو به خاک و یاسمن بی تو رسید
شماره ۴۳ - گل خندان شد ز گریهٔ ابر بهار
شماره ۴۵ - جانا رفتم بر دل پاکم بگری
دسترسی سریع
صفحات برجسته
گشت و گذار
با گوهرین
۱۳۹۵ - ۱۴۰۵
