شماره ۴۳ - گر عکس رخت زدیده بگسسته شود
شماره ۴۶ - من بندهٔ آنم که دلی برباید
شماره ۴۷ - از رنگ رخش گل به فغان می آید
شماره ۴۸ - گلبرگ ز روی چو مهت شاید چید
شماره ۵۰ - بگذار که تا زلف تو گیرم یک بار
شماره ۵۶ - در عشق توام هر نفس اندوه تو بس
شماره ۵۷ - دارم زتو اشتیاق چندانک مپرس
شماره ۶۳ - تا ظن نبری که من کمت می بینم
شماره ۷۱ - ای وصل تو مایهٔ تن آسانی من
شماره ۷۳ - ای زندگی من و توانم همه تو
شماره ۷۴ - هر چند که در خورد توام می دانی
شماره ۷۶ - در بندگیت عار بود آزادی
شماره ۸۰ - بس کز تو دوم در به در و کوی به کوی
شماره ۴ - جانا به جز از یاد تو در سر هوسم نیست
شماره ۵ - مه را به بناگوش تو نسبت کردم
شماره ۶ - خال توراست حالتی سخت عجب که هر که او
شماره ۷ - لبش رنگ لعل و دمش بوی مشک
شماره ۸ - گفتم که تو را کجا توانم دیدن
بخش ۴ - صفت شب و سبب آغاز این خجسته داستان
بخش ۵ - ادامه