شماره ۲۷ - از زروه های باغِ خطش یاسمین یکی ست
شماره ۲۸ - از سبزهٔ خطّت ورق گل رقمی یافت
شماره ۳۰ - افسوس که جز ناله مرا همنفسی نیست
شماره ۳۲ - اگر گویی که حسن از رویِ من خاست
شماره ۳۳ - ای که همه کار ما راست به تدبیر توست
شماره ۳۴ - باد بر زلف تو بگذشت که عنبر بوی است
شماره ۳۶ - باز آی که خلوتگه جانم حرم توست
شماره ۳۸ - با شمع چو گفتم که نشان غم دل چیست
شماره ۴۰ - به قتل خسته دلان غمزهٔ تو قانع نیست
شماره ۴۱ - بیا که بی خبران را خبر ز روی نکو نیست
شماره ۴۳ - پیشِ رخِ تو قصّهٔ یوسف حکایت است
شماره ۴۴ - تا به خون ریزی غمت خنجر گرفت
شماره ۴۷ - تا دل از شوق گل رویت ره صحرا گرفت
شماره ۴۹ - تا سر زلف تو در دست صبا افتاده ست
شماره ۵۰ - تا سرو مرا عارض چون یاسمنی هست
شماره ۵۱ - تا سنبل زلفت خبر از گلشن جان گفت
شماره ۵۲ - چمن را تا نسیمت در دماغ است
شماره ۵۶ - دل به زاری دامن زلف جفا کارش گرفت
شماره ۵۷ - دلم را مقام عبادت درِ اوست
شماره ۵۸ - دلم از دردِ فراق تو قوی افگار است