شماره ۵۹ - دل ناگرفته خال تو در زلف جا گرفت
شماره ۶۰ - دل وصل تو می خواهد و دلخواست همین است
شماره ۶۱ - دلی که صرف تو شد نقد عشق قیمت اوست
شماره ۶۳ - ز بس که عشق تو شوری به شهر و کو انداخت
شماره ۶۴ - زلف تو را که شامِ پریشانی من است
شماره ۶۵ - سروِ بالای تو در عالم خوبی علم است
شماره ۶۶ - سروِ بالای تو را شیوه بلا انگیزی ست
شماره ۶۸ - سنبل باغ رخت غالیه بو افتاده ست
شماره ۶۹ - شمع رویت را چراغ آسمان پروانه یی ست
شماره ۷۲ - که می داند میِ شوق از چه جام است
شماره ۷۳ - گر چه ابر زندگی جان بخش و صافی مشرب است
شماره ۷۴ - گرچه اشک منِ غمدیده سراسر گهر است
شماره ۸۳ - مرا که تحفهٔ جان در بدن هدایت توست
شماره ۸۵ - نرگس خیال چشم تو در خواب ناز یافت
شماره ۸۷ - هر آن حدیث که در دعویِ محبّت توست
شماره ۹۲ - هرکه از دیدار جانان همچو من مهجور نیست
شماره ۹۳ - یار جز در پیِ آزار دل ریش نرفت
شماره ۹۵ - آن شاخ گل خرامان در باغ چون برآید
شماره ۹۶ - آن گوهر حسنی که بدان فخر توان کرد
شماره ۱۰۱ - از مخزن دل دیده هر آن دُر که بر آورد