شماره ۱۰۸ - کاکل او دام در راه صبا انداخته است
شماره ۱۱۱ - کی نسیم صبحدم با غنچه گل کرده است
شماره ۱۱۳ - تا دل بی تاب من گرم طلب گردیده است
شماره ۱۱۶ - آب حیوان با لب لعل تو خون مرده ای است
شماره ۱۳۲ - هر سر موی تو در کاوش دل مژگان است
شماره ۱۳۵ - رگ جان من و آن زلف به هم پیوسته است
شماره ۱۳۶ - دل دگربار در آن زلف دو تا افتاده است
شماره ۱۴۰ - گر چه رخسار ترا آب طراوت کم نیست
شماره ۱۵۵ - یعقوب از فروغ جمال تو چشم باخت
شماره ۱۶۰ - ای شانه زلف و کاکل دلدار نازک است
شماره ۱۶۸ - چشمم ز پهلوی دل دیوانه پر شده است
شماره ۱۷۸ - از تراش آن خط مشکین جلوه زان رخسار کرد
شماره ۱۸۲ - دانه خال تو خون از چشم صیاد آورد
شماره ۱۹۱ - تا نقاب از رخ برافکنده است در مشکین پرند
شماره ۲۱۴ - چنین از می گر آن سیب زنخدان لاله گون گردد
شماره ۲۲۲ - ز بس اندیشه سرو از قامت آن دلربا دارد
شماره ۲۲۶ - به ظاهر چین در ابرو گرچه آن نازآفرین دارد
شماره ۲۲۷ - نهان در پرده هر موی من آه آتشین دارد
شماره ۲۳۶ - رخسار او مقید زلف بلند نیست
شماره ۲۳۷ - ما را شکایت از سخن تلخ یار نیست