شماره ۴۴۵ - ناز آن لبها ز خط از قدردانی می کشم
شماره ۴۵۷ - به دست چون شکن زلف او شمار کنم
شماره ۴۵۹ - دل را ز زلف آن بت پرفن گرفته ام
شماره ۴۶۱ - جان دگر ز بوسه دلدار یافتم
شماره ۴۶۲ - از جلوه ات ز هوش من زار می روم
شماره ۴۶۷ - طرفی ز نهال قد آن شوخ نبستم
شماره ۴۷۱ - یک دم که به کف باده گلرنگ نداریم
شماره ۴۷۸ - شد چو سوزن خشک، خار از قرب گل پیراهنان
شماره ۴۹۰ - چون برآید دل ز قید زلف عنبرفام او؟
شماره ۴۹۹ - شکر را نی به ناخن می کند دشنام تلخ تو
شماره ۵۰۰ - سرونازی که منم محو رخ انور او
شماره ۵۰۴ - صد پرده شوختر بود از چشم خال تو
شماره ۵۰۸ - از اشک برد راه به کوی تو نظاره
شماره ۵۱۱ - ای ز خاک افتادگان کاکلت سنبل یکی
شماره ۵۱۲ - قد رعنای ترا تا دید، از شرمندگی
شماره ۳ - همه تن شانه صفت پنجه گیرا شده ام
شماره ۶ - فزود تیرگی خاطر از ایاغ مرا
شماره ۲۳ - عکس رخ تو آینه را چون نگار بست
شماره ۲۴ - موجی است که تاج از سر فغفور رباید
شماره ۲۷ - آرزوی بوسه شسته است از دلم پیغام تلخ