شماره ۳۰ - تا ز گشت گلشن آن آشوب دلها یاد کرد
شماره ۳۲ - کسی کجا خبر از حال زار من دارد؟
شماره ۳۳ - از چاک دلم خنده غمآلود برآید
شماره ۳۴ - به گرد خویش، هجوم غزال میبینم
شماره ۳۶ - کجا تاب آورد در پیش اشک دیدهفرسایم؟
شماره ۴۰ - بر امید صبر، دور از بزم یار افتادهام
شماره ۴۷ - آمدی و حسرت وصلم ز دل برداشتی
شماره ۴۸ - جایی که تویی نیست کسی را گذر آنجا
شماره ۱۰ - گردون که به دیده خار افکند مرا
شماره ۲۵ - زین گونه که رشک داردم در تب و تاب
شماره ۵۰ - ناچار به هجر یار میباید ساخت
شماره ۵۴ - روزی که وداع آتش هجران انگیخت
شماره ۷۷ - از درد نیافت ضعف بر چشمم دست
شماره ۷۸ - این پرده به روی دیدهام درد نبست
شماره ۸۱ - بر من ز تمنای دل کامپرست
شماره ۹۰ - آن دلبر ناپدید خودکام کجاست
شماره ۹۲ - ای گلشن سودا، گل داغ تو کجاست
شماره ۹۷ - قدسی غم عشق، همنشین تو بس است
شماره ۹۸ - نوروز رسید و باده ناب خوش است
شماره ۱۱۶ - یاد تو مقیم دل آگاه به است