شمارهٔ ۳۰ - (وداع پدر و پسر )
شماره ۱۰۸ - زمانی برق پر خنده، زمانی رعد پر ناله
غزل ۵۶ - دل که ز دعوای صبر لاف همی زد کنون
غزل ۱۳۴ - گواهی میده ای شب زا ریم را
غزل ۱۴۰ - خون من در گردنم کامروز دیدم روی او
غزل ۱۹۱ - گر نیندیشد رقیب او بلای عاشقان
غزل ۱۹۶ - ز گریه زیر دیوار تو هم غمناک و هم شادم
غزل ۲۱۵ - نه عقل ماند و نه دانش نه صبر ماند و نه طاقت
غزل ۲۲۶ - دارد اندر دل غباری گریه وقت تست هان
غزل ۲۶۳ - وی باد صبحگاهی کافاق مینوردی
غزل ۲۹۹ - تا تو از خانه برون آیی هردم چاک است
غزل ۳۰۹ - جماعتی که ز هم صحبتان جدا باشند
غزل ۳۱۱ - مکن از گریه مرا منع که دل سوخته را
غزل ۳۷۵ - باد بویش به بوستان آورد
غزل ۴۱۰ - باغ روجانا که نرگس در هوای روی تست
غزل ۴۳۳ - مرا کاریست مشکل با دلی خویش
غزل ۴۴۹ - پگه بیامد و همسایه گفت خوابم نیست
غزل ۴۶۱ - سرشکم گفت در وقتی که میغلتید بر رویم
غزل ۵۶۴ - هر که دید آن صفحه رخسار خواند الحمد و گفت
غزل ۵۸۸ - ای مسلمانان یارب دلتان سوخته باد