شماره ۱۱۵ - چیست آنگوهرکه ارکان دست خمّار آورد
شماره ۱۱۷ - بهاری کز دو رخسارش همی شمس و قمر خیزد
شماره ۱۲۴ - بتان چین و ختن سروران درگاهند
شماره ۱۳۵ - ای خداوندی که گر عزم تو بر گردون شود
شماره ۱۳۶ - چیست آن آبی که رخ را گونهٔ آذر دهد
شماره ۱۳۸ - جشن خزان بهخدمت شاه جهان رسید
شماره ۱۴۲ - شاه سنجر چون ز میدان جانب ایوان رسید
شماره ۱۴۸ - رمضان شد چو غریبان به سفر بار دگر
شماره ۲۰۲ - مشک و شنگرف است گویی بیخته بر کوهسار
شماره ۲۰۴ - آهن و نی جون پدید آمد ز صنعکردگار
شماره ۲۰۵ - توانگری و جوانی و عشق و بوی بهار
شماره ۲۱۰ - ای جهان را از قوامالدین مبارک یادگار
شماره ۲۲۵ - تا گه از جم یادگارست این همایون روزگار
شماره ۲۳۶ - تا خزان زد خیمهٔ کافورگون بر کوهسار
شماره ۳۰۲ - از مشک اگر ندیدی بر پرنیان علم
شماره ۳۵۸ - گفتم مرا بوسه ده ای ماهِ دلستان
شماره ۳۵۹ - جهان و هرچه در اوست آشکار و نهان
شماره ۳۶۳ - صنع خدای و عدل وزیر خدایگان
شماره ۳۷۴ - از فضل و کفایت ز همه لشکر سلطان
شماره ۳۸۷ - جشنی است بس مبارک عیدی است بس همایون