شمارهٔ ۳۳۵ - وله ایضا
شمارهٔ ۴ - وله ایضا یمدحه
شمارهٔ ۵ - و قال ایضا یمدحه
شماره ۲۰ - ایزد چو کارگاه فلک را نگار کرد
شماره ۲۴ - چون کوکبه عید به آفاق درآمد
شماره ۳۷ - چون بر زمین طلیعۀ شب گشت آشکار
شماره ۴۱ - گهی که بار دهد شاه بر سریر سرور
شماره ۴۳ - ز خواب خوش چو برانگیخت عزم میدانش
شماره ۵۲ - سپهر و مهر چو حجاج کعبه اسلام
شماره ۵۵ - ای حکم تو چون قضای مبرم
شماره ۵۶ - چون برافراخت خسرو سیارگان علم
شماره ۵۹ - گیتی ز فرّ دولت فرمانده جهان
شماره ۶۴ - سر برافراخت بر سپهر برین
شماره ۷۴ - زهی چو عقل علم گشته در نکو کاری
شماره ۷۶ - دوش آوازه درافکند نسیم سحری
شماره ۲ - ای خسروی که از رخ دوشیزگان غیب
شماره ۳۵ - جلال ملت و دین،تو گمان مبر که دگر
شماره ۴۲ - ای گشته جهان جان ز مدحت
شماره ۴۳ - ای فلک قدری که هر شب رای رو شنت
شماره ۴۴ - ای قضا صولتی که در عالم