شماره ۳۱ - در هند که دیده را غبارش مددی است
شماره ۳۳ - شب عینک چشم عارف آگاهست
شماره ۳۴ - آن ذات خفی که لا اله الا هوست
شماره ۳۷ - در زیر فلک جای دل آسایی نیست
شماره ۴۳ - فریاد و فغان ز جور نفس بی درد
شماره ۴۷ - پهلو تهی از صوفی خر باید کرد
شماره ۵۰ - دل چند به فکر باغ و مسکن باشد
شماره ۵۱ - دل گر ز گداز آینه سان خواهد شد
شماره ۵۳ - هر کس قدر شکستگی را داند
شماره ۵۴ - آن ذات که ممکنات ازو یافت وجود
شماره ۵۵ - صاحب صورت تا بری از معنی بود
شماره ۵۹ - آن دل که ز جام عشق مسرور بود
شماره ۶۱ - خوب است که زخم یار کاری نبود
شماره ۶۶ - افسوس ز تخم آرزو کشتهٔ عمر
شماره ۶۷ - شوری اگرت هست ز مردی درسر
شماره ۶۸ - آید بوی یدالله از خاک بشر
شماره ۷۰ - خواهی دل روشن از چو مهر انور
شماره ۷۱ - یکه شوی ار زخواب غفلت بیدار
شماره ۷۶ - زان پیش که پا فرق کنیم از سر خویش
شماره ۷۹ - پیدایی او اگر چه باشد به کمال