شماره ۳۷ - ای دل تو مگر که مشک نابست آن خط
شماره ۴۶ - در دیر مغان مغبچگان چالاک
شماره ۴۸ - در آتش عشق جسم و جانم مه و سال
شماره ۵۰ - تا اندر دل تاب و توانی بودم
شماره ۵۱ - آگاه نگشتم که درین دیر کیم
شماره ۵۴ - در دیر گرت هواست نوشیدن می
شماره ۵۵ - بر شوخی ازین عشوه گران ای ساقی
مسدس - غزل حضرت مخدوم [جامی] است که بحکم عالی مسدس کرده شده است
مرثیه حضرت مخدوم نورا [نورالدین عبدالرحمن جامی]
شماره ۱ - جهان به کام شود عشق کامران ترا
شماره ۳ - دلا منال به درد از غراب گرد نعیب
شماره ۴ - زهی خواجه صدر انجام غلامت
شماره ۸ - تا سوی تگنای دلم یافت راه دوست
شماره ۹ - تا بر گلت ز سبزه نگهبان نشسته است
شماره ۱۰ - چو عکس روی تو پرتو بر آسمان انداخت
شماره ۱۱ - تو را چو در همه عالم به حسن یکتانیست
شماره ۱۲ - گوئی که آن زمان که مرا آفریده اند
شماره ۱۳ - تا لعل تو از تنگ شکر بار نگیرد
شماره ۱۴ - نهادم از بن هر موی بر کشد فریاد
شماره ۱۵ - دگر چه چاره کنم عشق باز لشکر کرد