شماره ۵۸ - باری ز جنون و عقل ما بار نشد
شماره ۵۹ - هر لحظه صفی حساب ره باید کرد
شماره ۶۰ - چون بود ظهور لازم ذات وجود
شماره ۶۳ - امید مراست ز آفرینده خود
شماره ۶۴ - گویند گناه چونکه پیوسته شود
شماره ۶۵ - ای لطف تو ار حوادث دهر ملاذ
شماره ۶۶ - نیکی کنی ار بخلق منت مگذار
شماره ۷۱ - شد عمر و بطبع خواهشم هست هنوز
شماره ۷۲ - ای باب هدایتت بخلقان همه باز
شماره ۷۴ - عمرت رود ارتمام برجرم و هوس
شماره ۷۵ - گر سالک عارفی و بیعیب و عبوس
شماره ۷۸ - گویم سخنی ترا از الهام سروش
شماره ۷۹ - مائیم قلندران وارسته ز خویش
شماره ۸۰ - جز پوست خود صفی بتن خرقه مپوش
شماره ۸۲ - شئیی بنظر نمایدت تا ناقص
شماره ۸۵ - گر راه روی تجاوز از خط صراط
شماره ۸۹ - گر حق طلبی بحق خود شو قانع
شماره ۹۰ - باشد گرت از وجود درویش سراغ
شماره ۹۱ - یکرنگ بخم کن فکان زد صباغ
شماره ۹۲ - صوفی نشود کسی بپوشیدن صوف