عرفان

خاقانی رباعیات شماره ۴ - ای دوست غم تو سربه سر سوخت مرا خاقانی رباعیات شماره ۵ - عشق تو بکشت عالم و عامی را خاقانی رباعیات شماره ۶ - می‌ساخت چو صبح لاله‌گون رنگ هوا خاقانی رباعیات شماره ۱۰ - ای دوست اگر صاحب فقری و فنا خاقانی رباعیات شماره ۱۹ - آمد به چمن مرغ صراحی به شغب خاقانی رباعیات شماره ۲۲ - گم شد دل خاقانی و جان بر دو یک است خاقانی رباعیات شماره ۲۴ - خاقانی اگر نقش دلت داغ یکی است خاقانی رباعیات شماره ۲۵ - ای گوهر گم بوده کجا جوئیمت خاقانی رباعیات شماره ۲۸ - خاقانی از آن ریزش همت که توراست خاقانی رباعیات شماره ۲۹ - کرمی که چو زاهدان خورد برگ درخت خاقانی رباعیات شماره ۳۵ - در ظاهر اگر دست نظر کوتاه است خاقانی رباعیات شماره ۳۷ - مسکین دلم از خلق وفائی می‌جست خاقانی رباعیات شماره ۳۹ - مسکین تن شمع از دل ناپاک بسوخت خاقانی رباعیات شماره ۴۰ - خاقانی را دل تف از درد بسوخت خاقانی رباعیات شماره ۴۲ - داغم به دل از دو گوهر نایاب است خاقانی رباعیات شماره ۵۲ - ملاح که بهر ماه من مهد آراست خاقانی رباعیات شماره ۶۹ - آن ماه دو هفته کرده عمدا هر هفت خاقانی رباعیات شماره ۷۳ - از دست غم انفصال می‌جویی، نیست خاقانی رباعیات شماره ۷۷ - آن غصه که او تکیه‌گه سلطان است خاقانی رباعیات شماره ۸۱ - خاقانی اسیر یار زرگر نسب است