عشق

سعدی رباعیات رباعی ۲۵ - گر زخم خورم ز دست چون مرهم دوست سعدی رباعیات رباعی ۲۷ - شب نیست که چشمم آرزومند تو نیست سعدی رباعیات رباعی ۲۹ - بگذشت و چه گویم که چه بر من بگذشت سعدی رباعیات رباعی ۳۳ - کس عهد وفا چنان که پروانهٔ خرد سعدی رباعیات رباعی ۳۴ - دستارچه‌ای کان بت دلبر دارد سعدی رباعیات رباعی ۳۶ - کس نیست که غم از دل ما داند برد سعدی رباعیات رباعی ۳۷ - هر وقت که بر من آن پسر می‌گذرد سعدی رباعیات رباعی ۴۵ - هر سرو که در بسیط عالم باشد سعدی رباعیات رباعی ۴۷ - بیچاره کسی که بر تو مفتون باشد سعدی رباعیات رباعی ۵۰ - مشنو که مرا از تو صبوری باشد سعدی رباعیات رباعی ۵۱ - آن خال حسن که دیدمی خالی شد سعدی رباعیات رباعی ۵۲ - دانی که چرا بر دهنم راز آمد سعدی رباعیات رباعی ۵۴ - گفتم شب وصل و روز تعطیل آمد سعدی رباعیات رباعی ۵۵ - وقت گل و روز شادمانی آمد سعدی رباعیات رباعی ۵۶ - در چشم من آمد آن سهی سرو بلند سعدی رباعیات رباعی ۶۱ - آن کودک لشکری که لشکر شکند سعدی رباعیات رباعی ۶۳ - مجنون اگر احتمال لیلی نکند سعدی رباعیات رباعی ۶۴ - آن درد ندارم که طبیبان دانند سعدی رباعیات رباعی ۶۵ - مردان نه بهشت و رنگ و بو می‌خواهند سعدی رباعیات رباعی ۶۸ - من دوش قضا یار و قدر پشتم بود