غزل ۶۳۴ - ای که به حسن قامتت سرو ندیدهام سهی
غزل ۶۳۵ - اگرم حیات بخشی وگرم هلاک خواهی
غزل ۶۳۷ - ندانم از من خسته جگر چه میخواهی
رباعی ۱ - هر ساعتم اندرون بجوشد خون را
رباعی ۲ - عشاق به درگهت اسیرند بیا
رباعی ۳ - ای چشم تو مست خواب و سرمست شراب
رباعی ۴ - چون دل ز هوای دوست نتوان پرداخت
رباعی ۵ - دل میرود و دیده نمیشاید دوخت
رباعی ۷ - صد بار بگفتم به غلامان درت
رباعی ۸ - آن یار که عهد دوستاری بشکست
رباعی ۹ - شبها گذرد که دیده نتوانم بست
رباعی ۱۰ - هشیار سری بود ز سودای تو مست
رباعی ۱۲ - وه وه که قیامتست این قامت راست
رباعی ۱۴ - امشب که حضور یار جان افروزست
رباعی ۱۶ - گویند هوای فصل آزار خوشست
رباعی ۱۷ - خیزم بروم چو صبر نامحتملست
رباعی ۱۹ - آن سست وفا که یار دل سخت منست
رباعی ۲۱ - ای در دل من رفته چو خون در رگ و پوست
رباعی ۲۲ - چون حال بدم در نظر دوست نکوست
رباعی ۲۴ - گر دل به کسی دهند باری به تو دوست