رباعی ۱۳۲ - روزی که سر از پرده برون خواهی کرد
رباعی ۱۳۹ - هر کو به جهان راه قلندر گیرد
رباعی ۱۴۰ - چون پوست کشد کارد به دندان گیرد
رباعی ۱۴۲ - گبری که گرسنه شد به نانی ارزد
رباعی ۱۴۴ - ای آنکه برت مردم بد، دد باشد
رباعی ۱۵۰ - از فقر نشان نگر که در عود آمد
رباعی ۱۵۵ - ای گل نه به سیم اگر به جانت بخرند
رباعی ۱۶۱ - عشق تو کرای شادی و غم نکند
رباعی ۱۶۲ - بسیار مگو دلا که سودی نکند
رباعی ۱۶۴ - عشاق اگر دو کون پیش تو نهند
رباعی ۱۷۰ - تا در طلب مات همی کام بود
رباعی ۱۷۱ - آن ذات که پروردهٔ اسرار بود
رباعی ۱۷۲ - هر بوده که او ز اصل نابود بود
رباعی ۱۷۳ - دل بندهٔ عاشقی تن آزاد چه سود باشد
رباعی ۱۷۴ - زن، زن ز وفا شود ز زیور نشود
رباعی ۱۷۶ - یک روز دلت به مهر ما نگراید
رباعی ۱۸۰ - مردی که به راه عشق جان فرساید
رباعی ۱۸۱ - آن باید آن که مرد عاشق آید
رباعی ۱۸۸ - گویی که من از بلعجبی دارم عار
رباعی ۱۹۱ - از غایت بیتکلفی ما در هر کار