فلسفه

خیام رباعیات رباعی ۲۷ - چون لاله به نوروز قدح گیر به دست خیام رباعیات رباعی ۲۸ - چون نیست حقیقت و یقین اندر دست خیام رباعیات رباعی ۲۹ - چون نیست ز هر چه هست جز باد به دست خیام رباعیات رباعی ۳۰ - خاکی که به زیر پای هر نادانی است خیام رباعیات رباعی ۳۱ - دارنده چو ترکیب طبایع آراست خیام رباعیات رباعی ۳۲ - در پرده ی اسرار کسی را ره نیست خیام رباعیات رباعی ۳۳ - در خواب بدم مرا خردمندی گفت خیام رباعیات رباعی ۳۴ - در دایره‌ای که آمد و رفتن ماست خیام رباعیات رباعی ۳۵ - در فصل بهار اگر بتی حور سرشت خیام رباعیات رباعی ۳۶ - دریاب که از روح جدا خواهی رفت خیام رباعیات رباعی ۳۷ - ساقی گل و سبزه بس طربناک شده‌ست خیام رباعیات رباعی ۴۱ - گویند کسان بهشت با حور خوش است خیام رباعیات رباعی ۴۲ - گویند مرا که دوزخی باشد مست خیام رباعیات رباعی ۴۳ - من هیچ ندانم که مرا آنکه سرشت خیام رباعیات رباعی ۴۴ - مهتاب به نور دامن شب بشکافت خیام رباعیات رباعی ۴۵ - می خوردن و شاد بودن آیین منست خیام رباعیات رباعی ۴۷ - می نوش که عمر جاودانی اینست خیام رباعیات رباعی ۴۸ - نیکی و بدی که در نهاد بشر است خیام رباعیات رباعی ۵۰ - هر ذره که در خاک زمینی بوده است خیام رباعیات رباعی ۵۲ - یک جرعه می ز ملک کاووس به است