فلسفه

ناصرخسرو قصاید قصیده ۱۳ - خداوندی که در وحدت قدیم است از همه اشیا ناصرخسرو قصاید قصیده ۱۴ - ای کرده قال و قیل تو را شیدا ناصرخسرو قصاید قصیده ۱۵ - ای پیر، نگه کن که چرخ برنا ناصرخسرو قصاید قصیده ۱۸ - بر من بیچاره گشت سال و ماه و روز و شب ناصرخسرو قصاید قصیده ۲۰ - ای روا کرده فریبنده جهان بر تو فریب، ناصرخسرو قصاید قصیده ۲۲ - این جهان خواب است، خواب، ای پور باب ناصرخسرو قصاید قصیده ۲۳ - ای غریب آب غریبی ز تو بربود شباب ناصرخسرو قصاید قصیده ۲۴ - ای باز کرده چشم و دل خفته را ز خواب، ناصرخسرو قصاید قصیده ۲۵ - بر تو این خوردن و این رفتن و این خفتن و خاست ناصرخسرو قصاید قصیده ۲۶ - هر که چون خر فتنهٔ خواب و خور است ناصرخسرو قصاید قصیده ۲۷ - باز جهان تیز پر و خلق شکار است ناصرخسرو قصاید قصیده ۲۸ - شاخ شجر دهر غم و مشغله بار است ناصرخسرو قصاید قصیده ۲۹ - آنکه بنا کرد جهان زین چه خواست؟ ناصرخسرو قصاید قصیده ۳۰ - خرد چون به جان و تنم بنگریست ناصرخسرو قصاید قصیده ۳۱ - از گردش گیتی گله روا نیست ناصرخسرو قصاید قصیده ۳۲ - مر چرخ را ضرر نیست وز گردشش خبر نیست ناصرخسرو قصاید قصیده ۳۳ - چون در جهان نگه نکنی چون است؟ ناصرخسرو قصاید قصیده ۳۴ - ای پسر ار عمر تو یک ساعت است ناصرخسرو قصاید قصیده ۳۵ - هر که گوید که چرخ بی‌کار است ناصرخسرو قصاید قصیده ۳۶ - آن بی تن و جان چیست کو روان است؟