قصیده ۲۲۴ - ای کرده سرت خو به بیفساری
قصیده ۲۲۷ - گشتن این گنبد نیلوفری
قصیده ۲۳۰ - سفله جهانا چو گرد گرد بنائی
قصیده ۲۳۱ - ای گشت زمان زمن چه میخواهی؟
قصیده ۲۳۲ - ای غره شده به پادشائی
قصیده ۲۳۳ - جهان را نیست جز مردم شکاری
قصیده ۲۳۴ - ایا دیده تا روز شبهای تاری
قصیده ۲۳۵ - نماند کار دنیا جز به بازی
قصیده ۲۳۷ - گر خرد را بر سر هشیار خویش افسر کنی
قصیده ۲۳۸ - ای شده مشغول به ناکردنی،
قصیده ۲۴۱ - این چه خیمه است این که گوئی پر گهر دریاستی
قصیده ۲۴۲ - دگر ره باز با هر کوهساری
قصیده ۲۴۳ - پیشهٔ این چرخ چیست؟ مفتعلی
قصیده ۲۴۴ - جهان بازی گری داند مکن با این جهان بازی
قصیده ۲۴۵ - ای به خطاها بصیر و جلد وملی
قصیده ۲۴۶ - شادی و جوانی و پیشگاهی
قصیده ۲۴۹ - چه چیز بهتر و نیکوتر است در دنیی؟
قصیده ۲۵۰ - شبی تاری چو بیساحل دمان پر قیر دریائی
قصیده ۲۵۲ - این کهن گیتی ببرد از تازه فرزندان ئوی
قصیده ۲۵۳ - ای طمع کرده ز نادانی به عمر هرگزی