مدح

مجیرالدین بیلقانی قصاید شماره ۳۷ - رسید کان مروت به قعر گوهر جود مجیرالدین بیلقانی قصاید شماره ۴۰ - دم گیتی معنبر می نماید مجیرالدین بیلقانی قصاید شماره ۴۲ - نه دل ز یار شکیبد نه می بسازد یار مجیرالدین بیلقانی قصاید شماره ۴۴ - کام روان باد دل شهریار مجیرالدین بیلقانی قصاید شماره ۴۶ - دوش که شد ماه نهان در غبار مجیرالدین بیلقانی قصاید شماره ۴۷ - ای لعل تو دستگیر شکر مجیرالدین بیلقانی قصاید شماره ۴۹ - عمر به پای شد ز غم چون که نشد غمم به سر مجیرالدین بیلقانی قصاید شماره ۵۱ - سیاهی می کند با من سر زلف نگونسارش مجیرالدین بیلقانی قصاید شماره ۵۲ - کشورستان راستین کاقبال سلطان خواندش مجیرالدین بیلقانی قصاید شماره ۵۴ - سرو سهی که سجده برد سرو کشمرش مجیرالدین بیلقانی قصاید شماره ۵۵ - که کرد کار کرم مرد وار در عالم؟ مجیرالدین بیلقانی قصاید شماره ۵۶ - امن الرقیب نوائب الایام مجیرالدین بیلقانی قصاید شماره ۶۰ - چه جرم است این بر آورده سر از دریای موج افگن؟ مجیرالدین بیلقانی قصاید شماره ۶۶ - زهی از فر تو گشته جهان نصرت آبادان مجیرالدین بیلقانی قصاید شماره ۷۹ - لله درک ای ز جهان بر سر آمده مجیرالدین بیلقانی قصاید شماره ۸۰ - ای رخ تو رنگ نوبهار گرفته مجیرالدین بیلقانی قصاید شماره ۸۱ - بدیدند مه، ساقیا می چه داری مجیرالدین بیلقانی قصاید شماره ۸۲ - جهان چون جنان شد ز باد بهاری مجیرالدین بیلقانی قصاید شماره ۸۳ - زهی با حسن تو همدم صفا و لطف روحانی مجیرالدین بیلقانی قصاید شماره ۸۴ - ز تاب زلف تو ای آفتاب روحانی