مدح

گوهرهایی که با این برچسب نشانه‌گذاری شده‌اند.

جهان ملک خاتون غزلیات شماره ۶۴۱ - با قامت تو سرو به بستان چه می کند جهان ملک خاتون غزلیات شماره ۷۶۲ - ای گشته دارالملک جان یغمای بغدادی پسر جهان ملک خاتون غزلیات شماره ۹۹۹ - اگر با دولتت پاینده باشم جهان ملک خاتون غزلیات شماره ۱۲۳۹ - تو را لبیست نگارا چو غنچه پرخنده جهان ملک خاتون مقطعات شماره ۳ - نوروز و عید و هفته و ایام و ماه و سال طبیب اصفهانی قصاید شمارهٔ ۱ - در لذت غم و مدح رسول اکرم (ص) با تجدید مطلع گوید طبیب اصفهانی قصاید شمارهٔ ۲ - یک قصیده طبیب اصفهانی قصاید شمارهٔ ۴ - در مدح امام الثقلین ابوالسبطین گوید طبیب اصفهانی قصاید شمارهٔ ۸ - ابیات ذیل در «تذکره عذری » از همین طبیب نقل گردیده و چنانکه پیداست از قصیده ای بوده، ولی این قصیده در هیچیک از دو نسخه دیوان که در دسترس ماست مسطور نگردیده است طبیب اصفهانی قصاید شمارهٔ ۱۱ - در مدح امام والمتقین و یعسوب الدین امیرالمؤمنین گوید طبیب اصفهانی قصاید شمارهٔ ۱۲ - در مدح ابوالائمه و غوث الامه علی علیه السلام گوید میرزا آقاخان کرمانی نامهٔ باستان بخش ۹۶ - تعزیت و سوگواری ایام گذشته مجیرالدین بیلقانی قصاید شماره ۶ - ای عارض چو ماه ترا چاکر آفتاب مجیرالدین بیلقانی قصاید شماره ۱۰ - شاها تویی که خواجه گردون غلام تست مجیرالدین بیلقانی قصاید شماره ۱۲ - روز بس خرم و موسم ز همه خوبترست مجیرالدین بیلقانی قصاید شماره ۱۷ - عافیت رخت از جهان برداشت مجیرالدین بیلقانی قصاید شماره ۱۸ - تا رنج عیش یاد همایون منیر باد مجیرالدین بیلقانی قصاید شماره ۳۰ - زیوری نو باز بر سقف کهن بر بسته اند مجیرالدین بیلقانی قصاید شماره ۳۲ - ساقیا باده بده تا طرب از سر گیرند مجیرالدین بیلقانی قصاید شماره ۳۵ - گر سر زلف تو بر روی تو جولان نکند