پاره ۱۶
شماره ۲۰۲ - دامن جامه که در خار مغیلان بگرفت
بخش ۵ - گفت: بوزنگان را عادت است که چون بزیارت دوستی روند و خواهند که روز برایشان بخرمی گذرد و دست غم بدامن انس ایشان نرسد دل با خود نبرند. که آن مجمع رنج و م
بخش ۱۱ - و چون شیر موقع اهتمام مادر و شفقت او در تلافی این حادثه بدید شکرو عذر بسیار وی را لازم شناخت و گفت: ببرکات و میامن هدایت تو راه تاریک مانده روشن شد و
بخش ۴۱ - آمدن شهزاده به شهر و کیفیت استقبال او
غزل ۲۷۶۴ - چون صراحی رخت در میخانه می باید کشید
اتّصال آزادچهره بخدمتِ پادشاه و مکالماتی که میان ایشان رفت
شماره ۹۳ - جویا خود را به شعر مشهور مکن
شمارهٔ ۸۳ - به یکی از دوستان نگاشته
بخش ۲ - صفت علاقه بندان
شماره ۷۳ - گر گل نصیحتت نپذیرد در این چمن