دندانپزشکی حالا خیلی ترقی کرده. مثل گذشته ها نیست که با سرِ دستمال بسته پیش سلمانی محل بروی تا با انبُر دندان خراب را بکشد و راحتت کند. خرجِ درمانِ دندان حالا کمرشکن است و دندان های این قوم همه خراب. امیدی به بیمه های درمانی نیست. آنها اولویت شان سود است تا سلامت. امیدی به پزشکان نیست. آنها نان آورانِ نام آورِ خانواده ی خود هستند. امیدی به واردکنندگان تجهیزات و مواد پزشکی نیست. حتما دلیلش را خودتان می دانید! امیدی به دولت نیست. همین که یارانه ها را واریز کند و حقوق مدیران خود را پرداخت کند؛ هنر بزرگی است. لااقل هنگام تسویه حسابِ هزینه های درمان، یک آمپولِ بی حسی به بیمارِ درمانده، تزریق نمایید!! لطفا!! «س.م.ط.بالا»