ضریحِ من! از دفتر غزلیات علیرضا نورزادلاله

تو هم بنویس! مجموعه خودت رو بساز! افزودن مجموعه جدید

باز به جان واژه‌ها نور فکنده دستِ تو

کفر نوشتم و غزل گشت به ناز شستِ تو


قبله شدی و سجده‌ام بادة نوشِ نور شد

تا به ابد ضریح من! حلقه‌ی بی‌گسستِ تو


بی‌همه چیز گشته‌ام! ظاهر و باطنم همین

با دل من چه می‌کند ظاهر می پرستِ تو


خواسته‌ای سکوتِ من تا که نبیندم کسی!

نیست اثر ز من ببین! هر چه که هست هستِ تو


شمس و قمر مسخّرت، گردش کهکشان ز تو

دستِ دلم دراز تا عرش به داربستِ تو


روز و شب است جابه‌جا، عقربه‌هاست گیج و ویج

من که فقط نبوده‌ام! هر چه که هست مستِ تو



شنبه ۱۲ بهمن ماه ۱۳۹۸

نوشته قبلی:تعادل
این نوشته را بشنوید

این نوشته را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط نوشته با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
مجموعه های دیگری از همین نویسنده
غزلیات علیرضا نورزادلاله ۱۴۰۵/۷/۲۹
به نام دوست
پیش از مهر ماه سال یک هزار و سیصد و نود و هشت هر چه سرودم و هر چه نوشتم در دسترسم نیستند!
شاید هرگز دیگر آن سروده ها و دفاتر به دستم نرسند و عمرم آن قدر طولانی نباشد که برای پیدا کردنشان کاری انجام بدهم! یک زندگی آن جاست که ترکش کردم و هر چه داشتم را آن جا جا گذاشته ام.

اما آنچه که امروز در دسترسم هست و آنچه که از این پس خواهم سرود در این مجموعه قرار می دهم.