هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که از تشبیهات و استعاره‌های زیبا برای توصیف معشوق و احساسات شاعر استفاده می‌کند. در آن از عناصری مانند گل، آتش، آب، و بهشت برای بیان عشق و اشتیاق استفاده شده است. همچنین، اشاره‌هایی به داستان‌های قرآنی مانند یعقوب و یوسف و خضر وجود دارد که بعد عرفانی شعر را تقویت می‌کند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و ادبی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از استعاره‌ها و اشارات تاریخی یا دینی نیاز به دانش پیش‌زمینه دارند.

شماره ۶۱۶ - دل نمک سود لعل خندانش

دل نمک سود لعل خندانش
جان بر آتش زآب دندانش ۱

نوک پیکانت ار خورد طفلی
چه تمتع زشیر پستانش ۲

هر که دارد چنین گلی رعنا
نبود شوق گشت بستانش ۳

ساکن کوی آن بهشتی روی
نیست حاجت بحور و غلمانش ۴

گو به یعقوب تا که جوید باز
یوسف اندر چه زنخدانش ۵

ما و یک بوسه زآن لب نوشین
خضر نازد بآب حیوانش ۶

هر که شد مطمئن خلیل آسا
نار نمرود دان گلستانش ۷

این چه وادی بود که چون مجنون
همه لیلی است در بیابانش ۸

آفتابش چه گوست در خم زلف
تا خورد لطمه ی زچوگانش ۹

هر کرا سر بعهد یاری رفت
ناگزیر است عهد یارانش ۱۰

هر کرا چشم و دل بابروئیست
سینه شد وقف تیربارانش ۱۱

جان آشفته خاک کوی علیست
واعظ از این و آن مترسانش ۱۲
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۲
کانال گوهرین در ایتا
۲۶۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۶۱۵ - عام است پیر میکده ما کرامتش
گوهر بعدی:شماره ۶۱۷ - نقد روان مرا بکف تا به تو برفشانمش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.