هوش مصنوعی:
این متن یک شعر عرفانی و شرابخواری است که در آن شاعر از ساقی میخواهد شرابی آتشین به او بدهد که دارای قدرتهای خارقالعاده است، مانند بخشیدن عمر طولانی، مستی پایدار، و تبدیل موجودات ضعیف به قوی. همچنین، شعر به مفاهیم عرفانی مانند رسیدن به کمال و ارتباط با الهی (الهی) اشاره دارد.
رده سنی:
18+
محتوا شامل اشارههای نمادین به شرابخواری و مفاهیم عرفانی پیچیده است که ممکن است برای مخاطبان جوان نامناسب یا نامفهوم باشد. همچنین، درک کامل این شعر نیاز به دانش ادبی و عرفانی دارد که معمولاً در سنین بالاتر کسب میشود.
شماره ۶۵۷ - بده ای ساقی آتشی سیال
بده ای ساقی آتشی سیال
که لب جام از او زند تبخال ۱
میزند جوش خون صراحی را
از رگ چشم او بزن قیفال ۲
بده آن می که عمر خضر دهد
تا بتأخیر افکنی آجال ۳
جام لبریز کن مکن غفلت
قولایزد که ذره مثقال ۴
بده آن باده ام که در رمضان
افکند مست بلکه تا شوال ۵
بده آن می که صعوه چون نو شد
او زشهباز برکند شه بال ۶
بده آن می که گر خورد پشه
پیل را زیر پا کند پا مال ۷
بده آن می که از ازل چو کشی
تا ابد مستیش نکرده زوال ۸
بده آن باده ام که چون موسی
برکنم بیخ جاوی محتال ۹
ساغر چون هلال را برگیر
بده آن آب آفتاب مثال ۱۰
تا شوی ماه آفتاب بدست
تا زنده آفتاب سر زهلال ۱۱
بده آن داروی سلیمانی
بده آن اهرمن کش قتال ۱۲
آن شرابی که چون کنی بقدح
جام جم سازد ار چه هست سفال ۱۳
زآن شراب خم فلاطونی
که شود ناطق ار بنوشد لال ۱۴
زآن شرابی که گر خورد درویش
پادشه را دهد قبای جلال ۱۵
تا بنوشد از آن می آشفته
تا رسد نقص او باوج کمال ۱۶
چیست اوج کمال درگه شاه
شاه که شیر ایزد متعال ۱۷
که لب جام از او زند تبخال ۱
میزند جوش خون صراحی را
از رگ چشم او بزن قیفال ۲
بده آن می که عمر خضر دهد
تا بتأخیر افکنی آجال ۳
جام لبریز کن مکن غفلت
قولایزد که ذره مثقال ۴
بده آن باده ام که در رمضان
افکند مست بلکه تا شوال ۵
بده آن می که صعوه چون نو شد
او زشهباز برکند شه بال ۶
بده آن می که گر خورد پشه
پیل را زیر پا کند پا مال ۷
بده آن می که از ازل چو کشی
تا ابد مستیش نکرده زوال ۸
بده آن باده ام که چون موسی
برکنم بیخ جاوی محتال ۹
ساغر چون هلال را برگیر
بده آن آب آفتاب مثال ۱۰
تا شوی ماه آفتاب بدست
تا زنده آفتاب سر زهلال ۱۱
بده آن داروی سلیمانی
بده آن اهرمن کش قتال ۱۲
آن شرابی که چون کنی بقدح
جام جم سازد ار چه هست سفال ۱۳
زآن شراب خم فلاطونی
که شود ناطق ار بنوشد لال ۱۴
زآن شرابی که گر خورد درویش
پادشه را دهد قبای جلال ۱۵
تا بنوشد از آن می آشفته
تا رسد نقص او باوج کمال ۱۶
چیست اوج کمال درگه شاه
شاه که شیر ایزد متعال ۱۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۷
۳۲۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۵۶ - شب فراق درآمد برفت روز وصال
گوهر بعدی:شماره ۶۵۸ - شکار کیستم یا رب بخاک و خون طپان بسمل
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.