شماره ۶۹۰ - تا عطف عنان کرد زآفاق خیالم

تا عطف عنان کرد زآفاق خیالم
شد پیر مغان خضرم و داد آب زلالم ۱

هر در که زدم خانه خدا جز تو ندیدم
زآن از همه جا سوی تو برگشت خیالم ۲

بارم بده ای یار که من تشنه تو آبی
و از صحبت اغیار سراپای ملالم ۳

من رانده دیر و حرمم ور تو بخوانی
با این شرف اندیشه نباشد زوبالم ۴

منکر نیم از پرسش گورو زنکیرین
با مهر تو آیا چه جواب و چه سؤالم ۵

دزدیده بچشمت نگران دیده کز اطراف
ترکان نظر دوز ندادند مجالم ۶

با داغ قبول تو بدیها همه نیکوست
ور تو نه پسندی همه نقص است کمالم ۷

بنمای هلال خم ابرو چو مه نو
کاین حاصل عمر است مها در همه سالم ۸

یکروز سگ خویشتنم خوان زعنایت
تا خلق بدانند که دارای جلالم ۹

اکسیر زخاک در میخانه گرفتم
پرداخته شد کیسه اگر از زور و مالم ۱۰

از سفره تو بهره برد دشمن و هم دوست
درویش توام چون ننهی خوان نوالم ۱۱

وجه الهی و لم یزل و من بتو پیوند
با بود تو ای عشق محالست زوالم ۱۲

در رتبه حیدر که خدایش شده وصاف
آشفته چه گویم که ثنا گستر و لالم ۱۳

داماد مدیحت زسرانگشت عنایت
خوش پرده برانداخت زربات حجالم ۱۴