شماره ۸۳۵ - بغیر دست دل خود که بود بر دستم

بغیر دست دل خود که بود بر دستم
نبود کس که زکوی تو رخت بربستم ۱

هزار خار مغیلان بپا شکستم بیش
ولی عزیمت احرام کعبه نشکستم ۲

من ارچه شبنمم اما شدم بچشمه مهر
اگر چو قطره ام اما ببحر پیوستم ۳

بر آتش رخ تو خال تا که خوش بنشست
سپندوار بر آتش زشوق ننشستم ۴

به همدمان معاشر بده قدح ساقی
مرا بخویش بهل کز نگاه تو مستم ۵

سر ارچه در قدمش رفت و دین و دل برهش
ولی بقاعده کاری نیاید از دستم ۶

علاج زخم دل آشفته کرد از لب و گفت
که مرهمست گر آشفته خاطرت خستم ۷