شماره ۹۴۵ - تا کی ای پیر مغان میکده را در بستن

تا کی ای پیر مغان میکده را در بستن
جان یکسلسله مخمور زحسرت خستن ۱

کف تو مقسم رزق است و دو گیتی مرزوق
چند شاید در روزی بدو عالم بستن ۲

کهربائی تو و ما کاه یکی جذبه زلطف
که بکوشش نتوانیم به تو پیوستن ۳

از عدم تا بوجود این کشش از تست ای عشق
مرغ بی بال و پر از دام کی آرد جستن ۴

تا تو در را نگشائی همه درها بسته است
بستن از تست نیاید زکسی بشکستن ۵

عشق را پیشه چو مشاطگی حسن بتان
کار عشاق کدام است زجان بگسستن ۶

تا سزای من و تو چیست بفردا زاهد
من و توبه شکنی ها تو و خم بشکستن ۷

تو که صاحب کرمی رد نکنی سائل خویش
کار درویش چه باشد بطلب بنشستن ۸

عمری آشفته بود بر در تو خاک نشین
از تو نان خواهد و از منت دونان رستن ۹