هوش مصنوعی: این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که در آن شاعر از عشق به معشوق و نیز از مدح حیدر (امام علی) سخن می‌گوید. او از رهایی از وسوسه‌های شیطانی، اشتیاق به معشوق، و طلب روزی از خداوند صحبت می‌کند. همچنین، اشاره‌هایی به مفاهیم عرفانی مانند میخانه ظلمات و آب خضر دارد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عرفانی و عاشقانه‌ای است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است. همچنین، برخی اشارات مانند میخانه ظلمات و مفاهیم عمیق عرفانی ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال نامفهوم باشد.

شماره ۱۰۲۰ - آمد بگفتار آن لعل دلخواه

آمد بگفتار آن لعل دلخواه
حل شد معمی الحمدلله ۱

نیکست انجام ایجان ناکام
کامشب بکام است آن لعل دلخواه ۲

ببردت زتلبیس از راه ابلیس
ره رو شود گم از پیر گمراه ۳

از مرکز خاک تا سطح افلاک
سوزیم و شوئیم از اشک و از آه ۴

از لطف آن قد و زحسن آن خد
نه دل بسرو و نه چشم بر ماه ۵

خورشید هر روز آید بکویت
تا چهره ساید بر خاک درگاه ۶

منت زدونان تا کی پی نان
همت زحیدر رزق از خدا خواه ۷

میخانه ظلمات آب خضر می ‏
خضر است آگاه زین رسم و این راه ۸

از عشق بازی خوشتر ندیدم
زاوقات عشاق صد لوحش الله ۹

آشفته در ذکر از زلف و رویش
هم در شبانه هم در سحرگاه ۱۰

از هر چه جز عشق کردیم توبه
جز مدح حیدر استغفرالله ۱۱
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۱
کانال گوهرین در ایتا
۳۲۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۰۱۹ - زانبوه رقیبانم مجال دید دلبر نه
گوهر بعدی:شماره ۱۰۲۱ - ما نداریم نظر بر می و بر میخانه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.